Leksikografska izdanja temelj su istraživačkog rada u nauci i kulturi.

Primena teorijsko-saznajnih modela na predmetne oblasti neuporedivo je teža i izazovnija bez „trezora“ konsolidovanog znanja koji čine ensiklopedije, leksikoni, antologije, rečnici i bibliografije. S obzirom na to da se leksikografski i bibliografski poslovi manje vrednuju od istraživačkih ostvarenja s predznakom naučne originalnosti, a da su često zahtevniji i osetljiviji za obavljanje, kao i podložniji rigoroznim ocenama od strane kritike, ne iznenađuje njihovo otežano funkcionisanje u nacionalnim okvirima.

U okviru projekta „Jevrejski muzičari u Novom Sadu“, iniciranog od strane Jevrejske opštine Novog Sada, a realizovanog uz podršku novosadske Gradske uprave za kulturu, krenulo se upravo ovim „putem kojim se ređe ide“ – u pravcu leksikografske obrade za kojom postoji i naučna i kulturna potreba. Tretman jevrejskog stanovništva u istoriji evropske civilizacije, s Holokaustom kao najužasnijim, ali ne i jedinim izvorom „nečiste savesti“ prema Jevrejima, na dnevni red kontinuirano stavlja pitanje o kolektivnom pamćenju jevrejskih zajednica i njihovoj poziciji u širim društvenim okvirima. Tačno je da aktuelnost razobručenog nasilja na Bliskom Istoku stvara nepovoljno dnevnopolitičko okruženje za rad na ovom projektu, ali ono ne bi smelo da opterećuje recepciju istraživačkih stremljenja ka očuvanju i aktuelizaciji jevrejske kulturne baštine, niti da dovede do promene odnosa prema stradalničkoj ulozi Jevreja u evropskoj istoriji. Bar je takav stav autora ovog projekta, stav koji implicira nesmanjenu obavezu članova naučne zajednice da podrže samorefleksivne i testamentarne napore jevrejskog korpusa u neposrednom okruženju.